"Βιτριόλι" kafe show what 09/02/2025

 

**Βιτριόλι**

Κάθε μα κάθε βράδυ, εμμονικά παρούσα εκεί στον ύπνο και στο παραμιλητό της.

Η πρώτη μάσκα είχε χρώμα ροζ-


βιολετί με παγιέτες χρυσές κι ένα τούλι διάφανο με πεταλούδες. Στο ύψος του στόματος έκρυβε το χαμόγελο με τα δόντια, αστραφτερά μαργαριτάρια.

Από κάτω μια μάσκα θαλάσσια με τούλι ασημί με μικρές θαλασσινές γοργόνες.

Πιο κάτω μια μάσκα χρυσή με τούλι από λίρες και τσιγγάνικα φλουριά.

Πίσω από αυτή μια μάσκα πράσινη μεταξωτή, με τούλι με φτερά από παγώνι.

Πιο κάτω ακόμα, πίσω από το λαστιχάκι που συγκρατεί τα κόκκινα μαλλιά, μια μάσκα πορφυρή, μια μάσκα μωβ, μια μάσκα μαύρη με νυχτερίδες στο τούλι και αράχνες, μια μάσκα που δεν έχει τελειωμό, όσο ατέρμονο τέλος έχουν τα ουράνια τόξα και τα χρώματα, όρεξη να έχεις να μετράς χρώματα…

Κι όπως της έσκαβε το πρόσωπο το βιτριόλι, ξυπνάγε καθίδρη την ίδια πάντα ώρα κάθε βράδυ. Μετρούσε πόσες μάσκες είχε υπολογίσει, χωρίς ποτέ να φτάσει στο κεφάλι που το λαστιχάκι, πίσω από το αυτί, συγκρατούσε τα πορφυρά πλούσια μαλλιά.

Μετά ένα βράδυ οι μάσκες οι μεταξωτές πέταξαν μακριά από τα ονειρά της. Μια μάσκα άκαμπτη, σκληρή, άσπρη, νεκρική και πλαστική πήρε τη θέση τους για μέρες… νύχτες για την ακρίβεια, πολλές…

Η επούλωση του δέρματος, λένε, οδηγεί στη δημιουργία ουλών, οι οποίες αποτελούνται από ανελαστικό ιστό (ουλώδης ιστός). Αν οι ουλές αφεθούν να αναπτυχθούν ανεξέλεγκτα, θα παραμορφώσουν το δέρμα και θα το κάνουν άκαμπτο. Η μάσκα τις εμποδίζει, καθώς πιέζει το δέρμα και το διατηρεί ελαστικό και επίπεδο κατά τη φάση ανάπτυξης των ουλών. Έτσι, μειώνει το σχηματισμό τους στο ελάχιστο δυνατό.

Η μάσκα αυτή είναι μια μάσκα κατασκευασμένη ειδικά για εκείνη. Πιέζει τις ουλές, ώστε να μην γίνουν υπερτροφικές και να μην φουσκώσουν πολύ. Δίνει μια κατεύθυνση στις ίνες κολλαγόνου πιέζοντάς τες, ώστε το αποτέλεσμα να είναι καλύτερο και να μειωθούν οι ουλές. Να γίνει δηλαδή πιο μαλακό το δέρμα και να έχει δυνατότητες καλύτερης κίνησης, γιατί τα εγκαύματα αφήνουν ουλές οι οποίες είναι άσχημες, φουσκώνουν και τραβούν το πρόσωπο σε διάφορες κατευθύνσεις», της είχαν εξηγήσει. Έτσι ακριβώς κι η καρδιά όταν ραγίσει και πρέπει για να την επουλώσεις να την κρύψεις…

Μετά, κάποτε, δεν έβλεπε τίποτα πια, δεν έβλεπε πρόσωπο, δεν έβλεπε προσωπεία ή προσωπείδες, ώσπου κάποια στιγμή σταμάτησε να βλέπει και τις μάσκες…

Στο Καρναβάλι

Τούτο, ίσως δεν έχω

Μάσκα πια, Σιωπώ…


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το χρονικό ενός προαναγγελθεντος θανάτου

Το χρονικό ενός προαναγγελθεντος θανάτου

Προσωρινά... Συνταξιούχος